//////

Ekspresjonizm w architekturze

Ekspresjonizm objawił się nie tylko w malarstwie. Był również widoczny w budownictwie. Był nurtem pośrednim pomiędzy architekturą secesji a modernizmu. Jego początki sięgają lat dwudziestych XX wieku, a pierwsze ślady wskazują na Niemcy, jako kolebkę tego prądu. Dla ekspresjonizmu charakterystyczne było silne podkreślenie kierunku pionowego, lub poziomego. Uwydatniano dynamiczne formy, po to, aby wywołać wrażenie strzelistości i nowoczesności. Plastyczność miała swoje korzenie w naturze, czasem jednak nawiązywano do elementów gotyckich. Ruch zwolenników ekspresjonizmu rozwijał się również w Holandii i krajach Europy Środkowej. Podstawowym motywem architektonicznym miała być korona miasta, czyli rodzaj ogromnego centrum kultury. Planowano także zastąpić miejskie budynki luźną zabudową, ściśle związaną z naturą. Nurt ekspresjonistyczny uwidocznił się przede wszystkim w stylu opływowym, który nieraz nazywany był dynamicznym. Chodziło tutaj o nawiązanie do samochodów i samolotów

Comments are closed.